22

 

Οι μέρες μικρές και κρύες, οι βόλτες λιγοστές, οι αναμνήσεις του καλοκαιριού έρχονται σαν αναλαμπές μα αμέσως χάνονται

και αυτές σαν τα χρυσοκίτρινα φύλλα που αφήνουν τα κλαδιά και παρασύρονται για πάντα μακριά από τον παγερό βοριά.

Το μυαλό σαστίζει και το σώμα ασφυκτιά, ο χειμώνας το περιορίζει μα αυτό ψάχνει να βρει μια συντροφιά, μια παρέα, μια

ζεστασιά. Βρίσκει παρηγοριά σε ένα τζάκι, σε μια τσικουδιά, με κουβέντα, καλαμπούρι και χαρά καρτερώντας το τέλος του

χιονιά ώστε να έρθει η Άνοιξη ξανά.

 

Την Τετάρτη που μας έρχεται στις 8:00 σουβλακο-κόντρες μπροστά από τη Λέσχη.

 

dsc_2368

 

dsc_2371